Centrum im. Ludwika Zamenhofa
Mediateka CLZ
Kontrast:brightness_6
Czcionka: A A+ A++
Język: plen

Historia mówiona

W ramach projektu e-Mediateka CLZ udostępnionych zostanie wiele nagrań. Wybrane zostały wywiady z osobami związanymi z Białymstokiem (m.in. artyści, sportowcy, pasjonaci, „zwykli” mieszkańcy Białegostoku, esperantyści), przedstawiające różnorodny zakres tematyczny. Mieszczą się one w możliwie szerokich ramach czasowych, odnoszących się do historii Białegostoku i Podlasia, z uwzględnieniem wątków, które dotyczą losów białostoczan lub Podlasian chociaż wykraczają poza ten obszar geograficzny (np. bieżeństwo, deportacje, powstanie warszawskie, emigracja). Ponadto Mediateka CLZ jako jedyna w Polsce biblioteka multimedialna zawiera szeroką dokumentację ruchu esperanckiego i ten zasób również zostanie zaprezentowany w e-Mediatece. Użytkownicy będą mieli możliwość zapoznać się z całymi wywiadami lub fragmentami, dotyczącymi wybranych tematów.

Ok
arrow_back

Historia mówiona

Bilewicz Wilhelm

Wilhelm Bilewicz, rotmistrz, urodził się 24 sierpnia 1916 r., w majątku Filipowszczyzna (przed wojną, gmina Hołubicze, województwo wileńskie) w rodzinie Emilii z domu Perchorowicz i Jana Bilewiczów herbu Korab. Ojciec był dzierżawcą majątku. Do wybuchu II wojny rodzina przenosiła się dwa razy: do majątku w Bobrowszczyźnie i do majątku w Grochowie. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Bobrowszczyźnie, następnie do szkoły średniej w Głębokim (dawne woj. wileńskie). W 1937 r. zostaje powołany do wojska do 3 Pułku Strzelców Konnych w Wołkowysku. Tam zastała go wojna. Wraz z 3 pułkiem walczył m.in. pod Śniadowem, Grodziskiem, Truszkami, Grabowem Szlacheckim. 6 października 1939 r. pod Kalinowym Dołem dostaje się do niewoli niemieckiej. Początkowo osadzony w Stalagu III A w Luckenwalde w Brandenburgi. Około 1941 r. został przewieziony do Stalagu I A w Prusach Wschodnich k. Królewca. Ojciec był dzierżawcą majątku Filipowszczyzna. Od 1945 r. mieszka w Białymstoku. W tym samym roku rozpoczął pracę w Punkcie Dożywiania i Informacji na Dworcu Głównym w Białymstoku. Punkt był zorganizowany przez Wojewódzki Oddział Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Białymstoku. Od 1946 r. pracował w Okręgowym Przedsiębiorstwie Rozpowszechniania Filmów. Pracował tam do emerytury na którą przeszedł w 1984. Ważniejsze tytuły i odznaczenia: Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. , Honorowe Członkostwo Stowarzyszenia Rodzin Ziemi Wołkowyskiej w Gdańsku. Należy m.in. do Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych.