Centrum im. Ludwika Zamenhofa
Mediateka CLZ
Kontrast:brightness_6
Czcionka: A A+ A++
Język: pleneo

Historia mówiona

Wspomnienia, pamięć i doświadczenie to jedne z najcenniejszych darów jakie starsze pokolenie może przekazać młodszemu. W Mediatece CLZ gromadzimy cenne relacje świadków historii, opracowujemy je i udostępniamy.

Wywiady są nagrywane metodą narracyjno-biograficzną, która zakłada rejestrację swobodnej wypowiedzi świadka o całym jego życiu. Tego typu narracja uwzględnia subiektywną perspektywę takich zagadnień jak: kultura lokalna, etniczność, tradycja i obyczaje, religii czy tożsamość. Zarejestrowane w ten sposób historie są niepowtarzalne, inne dla każdej osoby. Dzięki temu pozwalają poznać indywidualne spojrzenie osób, które na własne oczy widziały okres dwudziestolecia międzywojennego, II wojny światowej, początki PRL-u.

Cały czas poszukujemy „świadków historii” – osób, które spędziły w Białymstoku ostatnich 60, 70 i więcej lat oraz chciałyby opowiedzieć nam historię swojego życia, opisać ważne wydarzenia tak jak je pamiętają. Jeżeli jesteś taką osobą lub znasz kogoś, kto zechciałby opowiedzieć swoją historię, skontaktuj się z BOK/CLZ.

arrow_back

ks. PawełStanisław Grzybowski

Ks. Paweł Stanisław Grzybowski (1874-1932); Pierwszą placówką duszpasterską ks. Pawła Grzybowskiego był kościół farny św. Franciszka Ksawerego w Grodnie. W 1910 r. ks. Paweł został mianowany proboszczem w Krypnie, gdzie wykazał się wielką aktywnością duszpasterską. Przeprowadził gruntowny remont kościoła i wybudował nową murowaną plebanię. Zaangażował się również w działalność niepodległościową. W nowej rzeczywistości polityczno-społecznej odrodzonej Polski ks. Pawłowi powierzono wkrótce nowe zadania. W lecie 1919 r. skierowano go do Starosielc z misją utworzenia nowej wspólnoty parafialnej. Ksiądz Grzybowski, przybywszy do Starosielc rozpoczął od podstaw organizowanie życia parafialnego. Podjął katechizację w szkole, założył kancelarię, która prowadziła księgi metryczne, wystarał się o ziemię na cmentarz. Dzięki jego staraniom oraz wielkiej ofiarności wiernych kościół otrzymał nowe wyposażenie wnętrza oraz naczynia, księgi i szaty liturgiczne, niezbędne do kultu. Przedmiotem jednak szczególnych zabiegów duszpasterskich stała się młodzież. Dla niej ks. Grzybowski poświęcał najwięcej czasu, własnych pieniędzy i sił duszpasterskich. Praca ta przynosiła mu najwięcej satysfakcji i zadowolenia. Szczególnie bliskie były mu idee wpisane w ruch harcerski, którego był jednym z inicjatorów na Białostocczyźnie. Zginął tragicznie podczas wizytacji obozu harcerskiego.