Centrum im. Ludwika Zamenhofa
Mediateka CLZ
Contrast:brightness_6
Font: A A+ A++

Oral history

Memories and experience are some of the most valuable gifts that the older generation can give to the younger. In the LZC Media Library we collect valuable accounts of witnesses of history, we compile and share them.

The interviews are recorded using the narrative-biographical method, which involves recording the free expression of a witness about their entire life. This type of narrative takes into account the subjective perspective of such issues as: local culture, ethnicity, tradition and customs, religion, or identity. Stories recorded in this way are unique, different for each person. Thanks to this, they allow to get to know the individual view of people who saw the interwar period, World War II and the beginnings of the Polish People’s Republic with their own eyes.

We are constantly looking for witnesses of history – people who have spent the last 60, 70 and more years in Białystok and would like to tell us the story of their lives, describe important events as they remember them. If you are such a person or know someone who would like to tell their story, please contact the BCC/LZC.

arrow_back

Stanisława Mancewicz

Stanisława Mancewicz, z domu Kędzia, urodziła się 24 lipca 1924 r. w Białymstoku, w rodzinie Leokadii i Wincentego. Do zuchów wstąpiła w pierwszej lub drugiej klasie Szkoły Podstawowej przy ul. Gdańskiej. Będą uczennicą tej szkoły, 3 października 1935 r. wstąpiła do Związku Harcerstwa Polskiego. Wkrótce została zastępową, a następnie drużynową 8. Żeńskiej Drużyny Harcerskiej. W trakcie II wojny światowej, pracując w Fabryce Nowika przy ul. Mickiewicza, została wciągnięta przez koleżankę z drużyny harcerskiej do konspiracji, gdzie m.in. kolportowała nielegalną prasę. Następnie została skierowana na roboty przymusowe do Niemiec. Udało jej się uniknąć wyjazdu, bo ukrywała się u rodziny w Wasilkowie. Po wojnie pracowała m.in. w Kuratorium Oświaty w wydziale opieki nad dziećmi oraz w przedszkolu przy ul. Staszica, gdzie w latach 1958–1979 pełniła funkcję dyrektora.